09/05/2015 Michel67

Afscheid nemen kan ook heel mooi zijn

De Fransen kunnen het zo mooi zeggen: “partir c’est mourir un peu“: vertrekken betekent een beetje sterven. C’est mourir à ce qu’on aime: On laisse un peu de soi-même. Helemaal waar, maar de afgelopen weken heb ik ook geleerd dat afscheid nemen heel mooi kan zijn.

Het begon al tijdens mijn toespraak in het restaurant van bol.com voor onze 900 medewerkers. Ik voelde de emoties in de zaal: verrassing, begrip en respect waren mijn deel. Verrassing omdat niemand had verwacht dat ik bol.com na 14 jaar zou verlaten. Bol.com en ik horen immers zo bij elkaar? Maar ook begrip: want het is eigenlijk best begrijpelijk dat dat iemand na zoveel jaar zijn horizon weer gaat verleggen. Respect omdat ik op deze wijze afstand durf te nemen van een high-profile en goedbetaalde baan, om dat in te wisselen voor een onzeker avontuur. Aan het eind van mijn ‘nieuws’ volgde een warme deken van waardering: een applaus zoals ik ‘m nog nooit ontvangen had. Zoals één van mijn collega’s kort daarna sms’te:

Wat een mooi moment afgelopen vrijdag. Dat applaus wat maar aanduurde, kreeg er kippenvel van!

Na de teammeeting heb ik de medewerkers die niet aanwezig waren nog een mail gestuurd, en het nieuws wereldkundig gemaakt op mijn eigen blog, Facebook en Linkedin. Ook hier hartverwarmende reacties, maar de persoonlijke reacties en per mail waren het mooist.

Tranen trekkend mooi zelfs:

Toen ik je mail las moest ik huilen. Ik vind het heel erg dat je weg gaat!

En geheel onverwacht een prachtig cadeau. Geheel in stijl met mijn afscheidsverhaal, een notitieboekje “voor je volgende hoofdstuk“. Geweldig toch?

Schermafbeelding 2015-06-07 om 22.22.41

De honderden reacties die ik inmiddels heb ontvangen hebben mij doen beseffen dat afscheid nemen ook heel mooi kan zijn. De waardering, de warmte, het begrip en respect voor mijn beslissing is enorm. En dan moet mijn officiële afscheid begin september nog volgen!

Niet iedereen gaat mee in de warmte. Zo kreeg ik ook een super zakelijke mail:

Ik hoor dat je weggaat, wie is je opvolger? Ik heb namelijk een vraag.

Zoals de Fransen al zeiden: “le roi est mort, vive le roi!“, en zo hoort het ook!